بایدها و نبایدها در قراردادنویسی

21مهر1401
0 نظر
بایدها و نبایدها در قراردادنویسی

 

باید ها و نباید ها در قرارداد نویسی

بند اول

 مطالعه نهایی قرار داد

پیش از امضای قرارداد یک بار آن را با دقت و حوصله از ابتدا تا انتها بخوانید تعداد رفت و برگشت قرارداد احتمال بروز اشتباه و تعارض را  زیاد میکند گاه در قرارداد به بندی ارجاع می شود که در نسخه نهایی حذف شده یا شماره آن تغییر کرده است همچنین متاسفانه ممکن است در لحظه آخر به صورت متقلبانه ای مطلبی از قرارداد حذف  یا به آن الحاق شود.

بند دوم

 امضا و اثر انگشت یا هر دو

  قرارداد عادی برای معتبر تلقی شدن کافیست به تایید طرفین برسد که معمولاً این تایید با  امضا صورت می گیرد البته ممکن است این تایید با اثر انگشت یا مهر ابراز شود یا برای محکم کاری و جلوگیری از انکار احتمالی متعهد امضا و اثر انگشت متعهد هر دو گرفته شود.

بند سوم

 توجه به نقش شاهد در قرارداد

امضا نشدن قرارداد عادی توسط شاهد آن را بی اعتبار نمی کند ولی بهتر است ست که در قرارداد شاهد گرفته شود تا در صورت بروز اختلاف شاهد حقیقت را بیان کند.

بند چهارم

 بررسی صاحبان امضای مجاز

کسی که قرارداد را امضا می‌کند باید مالک یا از جانب مالک سمت داشته باشد در اشخاص حقوقی علاوه بر امضای قرارداد توسط صاحبان امضای مجاز مهر شرکت نیز باید اصولاً زده شود.

بند پنجم

امضای تمام صفحات و پیوستها

تمام صفحات باید امضا شود آن هم توسط صاحبان امضای مجاز.

بند ششم

 گرفتن امضا روی مستند ارائه شده

در صورتی که مدرکی را از طرف مقابل دریافت میکنید بهتر است آن را امضا شده تحویل بگیرید تا مشخص شود چه شخصی این سند را در اختیار شما قرار داده است گاه مستند ارائه شده جعلی از کار در می آید و برای اثبات اینکه سند توسط شما جعل نشده است امضای تحویل دهنده سند می تواند برای شما راهگشا باشد.

بند هفتم

 خالی نگذاشتن بین متن و امضا

در هنگام امضا، امضای شما بهتر تا  خط آخر نوشته را بگیرد به عبارت دیگر بین امضا و آخرین خط متن فاصله نگذارید تا بعداً عبارتی به آن الحاق نشود.

بند هشتم

 لزوم تهیه نسخه های متعدد

از هر نوشته ای دو نسخه تهیه و حداقل یک نسخه را نزد خود نگه دارید.

بند نهم

 عدم ارسال تمام نسخه های امضا شده

از ارسال تمام نسخه های امضا شده برای طرف مقابل بپرهیزید زیرا سرنوشت قرارداد را یک جانبه در اختیار او قرار میدهید.

بنده دهم

 نحوه تشخیص اصل یا رونوشت بودن سند

اصل یا کپی بودن یک نوشته بستگی به امضای آن دارد بنابراین اگر فرصت تنظیم صورتجلسه در دو نسخه وجود ندارد و از یک نوشته کپی گرفته می شود مجدداً باید ورقه کپی توسط طرفین امضا شود بنابراین برای اصل بودن سند نیاز است که امضای آن اصل باشد و نوشته های آن کپی باشد.

بند یازدهم

 به همراه داشتن یک شخص با تجربه در جلسه امضای قرارداد

توصیه می‌شود در جلسه انعقاد و امضای قرارداد تنها حاضر نشوید معمولاً به دلیل وجود استرس های متعارف و تمرکز بر روی قیمت معامله و چانه‌زنی های مختلف امکان توجه به تمام ابعاد قرارداد وجود ندارد بنابراین به همراه داشتن یک شخص باتجربه و مطلع که بتواند به شما کمک کند.

 

پیام بگذارید